Δήμος Κύμης Αλιβερίου

ΕΠΙΛΟΓΕΣ Δ.Ε.Υ.Α.Κ.Α.
Πολιτική Προστασία SPOT
Drink IQ
Drink IQ
Drink IQ
Σύνδεσμοι
Ινστιτουτο Παπανικολαου

Κήποι

Διοικητική ιστορία

  • 28/12/1836:  Ο οικισμός Κήποι υπάγεται στο Δήμο Κονιστρίων.
  • 16/08/1912: Ο  οικισμός ορίζεται έδρα   της κοινότητας Κήπων και  ο οικισμός Σπηλιές υπάγεται στην κοινότητα.
  • 16/10/1940: Η ονομασία του οικισμού Σπηλιές διορθώνεται  σε Σπηλιαί.
  • 17/03/1991: Αναγνωρίζεται  ο οικισμός Κοκκινοεκκλησιές και υπάγεται  στην   κοινότητα.
  • 4/12/1997: Η τότε κοινότητα Κοινότητα Κήπων, με  τους οικισμούς Σπηλιές και Κοκκινοεκλησιές καταργήθηκε και υπάχθηκε στον νεοσύστατο τότε Δήμο Κονιστρών.
  • 1/1/2011Με την νέα διοικητική μεταρρύθμιση αποτελεί Τοπική Κοινότητα του Δήμου Κύμης – ΑλιβερίουΗ Τοπική Κοινότητα του Κήπων, (σε   κατατάξη από το μεγαλύτερο προς το μικρότερο) είναι η 31η με πληθυσμό 351 κατοίκων στο Δήμο Κύμης – Αλιβερίου και 33ηη από πλευράς έκτασης με 8.122 στρέμματα. Στον νέο Δήμο   εκπροσωπείται με Τριμελές τοπικό συμβούλιο.

Ιστορία

Η ονομασία του χωριού Κήποι οφείλεται στους πανέμορφους κήπους των σπιτιών του. Κατά τη Βυζαντινή περίοδο, οι Κήποι ονομάζονταν «Σαραντακλήσι» από τις σαράντα εκκλησίες που υπήρχαν τότε. Σήμερα σώζονται πολλές γύρω από το χωριό. Ξεχωρίζει η Παναγιά η Οδηγήτρια, του 13ου αιώνα που βρίσκεται σε άριστη κατάσταση. Αποτελεί τον κεντρικό ναό του οικισμού Σπηλιές Κήπων και εορτάζει στις 23 Αυγούστου. Οι υπόλοιπες, διαστάσεων 2 x 3 μ. μοιάζουν μεταξύ τους. Δεν διασώζονται όλες. Κατά την Επανάσταση του 1821, διεξήχθη μάχη βορειοανατολικά του χωριού, ανάμεσα σε άνδρες του Κριεζώτη και Τούρκους. Η θέση που έγινε η μάχη, ονομάζεται Κιόσι από την τούρκικη λέξη κέσι (=σφάξιμο).

Φυσιογνωμία

Η Τοπική Κοινότητα Κήπων χαρακτηρίζεται πεδινή, λόγω  μικρών κλίσεων, με μέσο υψόμετρο 135 μέτρα ενώ η έκταση  της   είναι   γεωργική με δενδροειδής καλλιέργειες. Σύμφωνα με την απογραφή πληθυσμού του 2001 έχει σχετικά μεγάλη ανεργία(21η), στα πλαίσια του νέου Δήμου Κύμης- Αλιβερίου.

Ο Οικισμός  Κήποι, με 310 κατοίκους  είναι κτισμένο σε υψόμετρο 140 μέτρων, ανάμεσα στις Κονίστρες και τον Οξύλιθο. Οι κάτοικοι ασχολούνται με τη γεωργία και έχουν μακρά παράδοση στην καλλιέργεια κηπευτικών. Οι πηγές του παρέχουν άριστα επιτραπέζια μεταλλικά νερά. Η δε πηγή  Τρυπητή που προσελκύει πολύ κόσμο για το ιαματικό νερό της.

Δεν υπάρχουν τουριστικές υποδομές. Λειτουργεί μία παραδοσιακή ταβέρνα και καφενείο στο χωριό. Δεν υπάρχουν πολιτιστικοί – εξωραϊστικοί σύλλογοι. Στο κέντρο του χωριού δεσπόζει ο ερειπωμένος ενετικός πύργος.

Ο οικισμός  Κοκκινοεκκλησιέςείχε 13 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή. Στις Κοκκινοεκκλησιές, διακρίνονται θεμέλια παλαιών κτηρίων που μαζί με τα διάφορα ευρήματα (κεραμίδια, βυζαντινά νομίσματα κ.λ.π.) μαρτυρούν ότι υπήρχε Βυζαντινή πόλη.

Ο Οικισμός  Σπηλιέςμε 28 κατοίκους, φέρεται να κατοικούταν από την αρχαία εποχή και η ζωή του είναι συνεχής και αδιάκοπη. Στο κέντρο του οικισμού ξεχωρίζει ο Ναός της Παναγίας της Οδηγήτριας, η οποία είναι και χαρακτηρισμένη ως διατηρητέο κτίριο.

Αξιοθέατα

Στο κέντρο του χωριού Κήποιυψώνεται ο μεγαλύτερος Ενετικός Πύργος της ΕύβοιαςΣτις Κοκκινοεκκλησιές, διακρίνονται θεμέλια παλαιών κτηρίων που μαζί με τα διάφορα ευρήματα (κεραμίδια, βυζαντινά νομίσματα κ.λ.π.) μαρτυρούν ότι υπήρχε Βυζαντινή πόλη. Ο Άγ. Ιωάννης ο Πρόδρομος ανηγέρθη το 1930 και είναι ένα πετρόκτιστο καλλιτέχνημα. Εορτάζει στις 29 Αυγούστου με τριήμερο πανηγύρι. Μετά τη θεία Λειτουργία οι προσκυνητές επισκέπτονται τα σπίτια όπου τους σερβίρουν το πατροπαράδοτο κεσκέσι (μελιτζάνες, φασολάκια και νηστήσιμα φαγητά).

Ναός της Παναγίας της Οδηγήτριας Είναι καθολικό παλιού μετοχίου που λεγόταν «Σπηλαίων Μετόχι» και που παλιά ήταν μετόχι της Ιεράς Μονής Κλιβάνου Κρεμαστού. Ο ναός κτίστηκε το 1311, στα χρόνια της Φραγκοκρατίας.   Εσωτερικά ο ναός άλλοτε ήταν όλος αγιογραφημένος. Σήμερα σώζονται λιγοστές αγιογραφίες του σε καλή κατάσταση.

Πηγές

Η Τρυπητή που προσελκύει πολύ κόσμο για το ιαματικό νερό της. Η πηγή Μελουτάκι, της οποίας το νερό πηγάζει από μια υπόγεια στοά που δεν έχει ερευνηθεί όλη και λέγεται ότι καταλήγει στον Ενετικό Πύργο. Η Μεγάλη Βρύση, είναι η μεγαλύτερη πηγή, που αξιοποιήθηκε το 1971 και καλύπτει και τις ανάγκες ύδρευσης. Λίγο έξω από το χωριό βρίσκεται η πηγή του «Κάβουρα», με πλούσια βλάστηση και διαμορφωμένους χώρους που προσφέρονται για ηρεμία και ξεκούραση.

Χάρτης